Veel mensen denken dat het moeilijkste aan trouw blijven aan jezelf is dat je niet weet wat je wilt. Maar dat is zelden het echte probleem.
De meeste mensen wéten het namelijk wel.
Ze voelen het in hun buik.
Ze horen het in die zachte innerlijke stem.
Ze merken het aan de onrust wanneer ze iets doen dat niet klopt.
Het echte probleem is dit: Je bent bang dat als jij volledig jezelf bent, je iemand verliest.
De verborgen angst onder jezelf verliezen
Tijdens een masterclass over trouw blijven aan jezelf stelde ik de vraag:
Wat zou er concreet veranderen in jouw leven als je echt je hart volgt?
Het meest gegeven antwoord was:
“Dan verlies ik iemand.”
Dat antwoord zegt alles.
We zijn niet zozeer bang om een keuze te maken.
We zijn bang voor afwijzing.
Bang om niet meer geliefd te zijn.
Bang om er niet meer bij te horen.
En dus gebeurt er iets subtiels.
We passen ons aan.
We spreken ons nét niet uit.
We geven onze grens iets minder duidelijk aan.
We luisteren niet helemaal naar onze intuïtie.
Niet omdat we het niet voelen.
Maar omdat we hopen dat de relatie, de verbinding, de liefde dan blijft bestaan.
En zo verliezen we langzaam onszelf in een relatie.
Jezelf verliezen in een relatie gebeurt niet in één keer
Het gaat niet met grote dramatische stappen.
Het gebeurt in kleine verschuivingen.
Je zegt ja terwijl je nee voelt.
Je relativeert je gevoel.
Je stelt je behoefte uit.
Je maakt jezelf iets kleiner.
Van buiten lijkt er weinig aan de hand.
Van binnen groeit de onrust.
Veel mensen die zichzelf verliezen, herkennen dit:
– Je piekert veel
– Je voelt spanning in je lichaam
– Je twijfelt constant aan jezelf
– Je voelt je niet helemaal vrij
Dat zijn geen willekeurige klachten.
Dat zijn signalen dat je jezelf niet volledig volgt.
Trouw blijven aan jezelf is niet hetzelfde als egoïstisch zijn
Er heerst een misverstand dat je hart volgen betekent dat je geen rekening meer houdt met anderen.
Maar trouw blijven aan jezelf betekent niet dat je harder wordt.
Het betekent dat je eerlijker wordt.
Er is een verschil tussen:
Aanpassen uit angst
En afstemmen vanuit verbinding
Wanneer je je aanpast uit angst voor afwijzing, verlaat je jezelf.
Wanneer je afstemt vanuit liefde, blijf je stevig in jezelf staan terwijl je in contact bent met de ander.
Dat verschil voel je.
Aanpassen voelt verkrampt.
Afstemmen voelt helder.
Luisteren naar je intuïtie is soms spannend
Veel mensen willen beter leren luisteren naar hun intuïtie. Ze willen hun hart volgen.
Maar intuïtie vraagt moed.
Want wat als je intuïtie zegt:
Dit klopt niet meer.
Dit is niet goed voor mij.
Dit past niet bij wie ik ben.
Durf je dat dan ook serieus te nemen?
Durf je een grens aan te geven als je bang bent iemand teleur te stellen?
Durf je los te laten als je nog hoop hebt dat het misschien toch verandert?
Loslaten is vaak niet moeilijk omdat je het niet begrijpt.
Loslaten is moeilijk omdat er nog hechting zit.
En onder hechting zit vaak angst om alleen te staan.
Hoe blijf je in verbinding zonder jezelf te verlaten?
Dat is misschien wel de belangrijkste vraag.
Hoe blijf je trouw aan jezelf én in verbinding met anderen?
Door verantwoordelijkheid te nemen voor je eigen gevoelens.
Door je grens uit te spreken zonder de ander te beschuldigen.
Door te accepteren dat niet iedereen jouw ontwikkeling kan of wil volgen.
Echte verbinding kan alleen bestaan tussen twee mensen die beiden aanwezig zijn in zichzelf. Als een relatie alleen blijft bestaan doordat jij je aanpast, dan is het geen gelijkwaardige verbinding. Soms betekent trouw blijven aan jezelf dat iemand wegvalt. Maar wat dan overblijft, is zuiverder. Eerlijker. Rustiger.
De kernvraag
Misschien is de diepere vraag niet:
Ben ik bereid iemand te verliezen?
Maar:
Ben ik bereid mezelf te blijven verliezen?
Trouw blijven aan jezelf is geen eenmalige beslissing.
Het is een proces van steeds opnieuw kiezen voor innerlijke waarheid boven tijdelijke veiligheid.
En ja, dat vraagt moed.
Maar het brengt ook iets terug wat je nergens anders kunt vinden:
Innerlijke rust.
Zelfrespect.
Echte verbinding.
Met jezelf. En van daaruit met de ander.